51 ترك رهبانيت و سياحت 1 - انس گويد : فرزندى از عثمان بن مظعون درگذشت ، او بسيار محزون گرديد و در خانه‌اش مسجدى درست كرد و در آن به عبادت مشغول شد ، اين خبر به حضرت رسول صلى اللَّه عليه و إله رسيد ، به عثمان فرمودند : خداوند رهبانيت را بر تو مقرر نكرده است ، رهبانيت امت من جهاد در راه خدا مىباشد . اى عثمان بهشت هشت در دارد و دوزخ هم هفت در ، آيا از اين مطلب خوشحال نمىگردى كه كنار هر درى از آنها برسى فرزندت از دامنت بگيرد و نزد خداوند از تو شفاعت كند او عرض كرد چرا دوست دارم ، مسلمانان گفتند يا رسول اللَّه براى ما هم در باره كودكان مرده ما چنين هست فرمود : آرى اگر صبر كنيد و شكرگزار باشيد . بعد از اين فرمود : اى عثمان هر كس نماز صبح را با جماعت بخواند و بعد بنشيند و به ذكر خداوند مشغول گردد تا آنگاه كه آفتاب طلوع كند خداوند در بهشت هفتاد درجه به او مىدهد كه فاصله هر درجه تا درجه ديگر به اندازه‌ايست كه اسب‌هاى مسابقه در هفتاد سال طى كنند . هر كس نماز ظهر را با جماعت بخواند خداوند در بهشت عدن پنجاه درجه به او مىدهد كه فاصله درجه‌ها مانند آن است كه اسب مسابقه در مدت پنجاه سال بدود ، و هر كس نماز عصر را با جماعت بخواند خداوند پاداش هشت نفر از فرزندان اسماعيل را به او مىدهد كه هر يك از آنها خاندانى را آزاد كرده باشند . هر كس نماز مغرب را با جماعت بخواند مانند كسى است كه يك حج و عمره مقبوله داشته باشد ، و هر كس نماز عشاء را با جماعت اداء كند ، مانند كسى است كه شب قدر را تا صبح به عبادت گذرانده باشد . 2 - زيد بن على از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله فرمود در